Elementor #4449

خرمای کلوته

خرما کلوته کلیته

خرمای کلوته یکی از ارقام خرمای نیمه تر جنوب استان کرمان است که طعم شیرین ملایمی دارد. میزان صادرات خرمای کلوته به کشورهای همجوار قابل توجه بوده و بعد از مضافتی دومین خرمای صادراتی استان کرمان میباشد.

میوه ی آن کشیده و نسبتا درشت بوده و رنگ آن قهوه ای است اما به لحاظ ظاهری شبیه به خرمای مضافتی است. زمان برداشت خرمای کلوته نیز همانند مضافتی در مرداد و شهریور ماه میباشد.

بسته بندی:

خرمای کلوته  بیشتر در بسته بندی های مقوائی بین پانصد تا ششصد گرمی موجود هستند و هر دوازده جعبه کوچک در یک مادر کارتن قرار دارند.

بیشتر خرمای کلوته صادراتی در بسته های پنج و ده کیلویی صادر میشود

Tamar.Khorma.Doosto.ir

رویای خود را محقق کنید …

 

 

Tamar.Khorma.Doosto.ir

آیا ایده ی جدیدی برای بسته بندی خرما دارید؟

آیا برای مصرف بهتر و راحت تر خرما طرحی در نظر دارید؟

طرح خود را با ما در میان بگذارید

ما ایده های ناب و مفید شما را خریداری میکنیم

سایت دوستو (دوست تو) در جهت بهبود مصرف و اطلاع رسانی مفید در مورد خرمای ایران در نظر دارد از ایده های جدید در بسته بندی خرما استفاده کند

با ما تماس بگیرید

۰۲۱۲۲۸۷۶۵۳۲

۰۳۱۳۲۶۵۰۱۳۱

info@Doosto.ir

 

گِلارو بالابر مکانیکی درخت نخل خرما

بالابر مکانیکی درخت نخل خرما گِلارو

خرما

تاریخچه خرما

خُرما (نام علمی: Phoenix dactylifera)یا رطب گیاهی تک‌لپه‌ای و گرمسیری جزو تیره نخل‌ها است که میوه‌اش خوراکی و دارای هسته‌ای سخت و پوست نازک و طعم شیرین که به شکل خوشه‌ای بزرگ از شاخه آویزان می‌گردد و برگهای آن بزرگ است. ارتفاع نخل به ۱۰ تا ۲۰ متر یا بیشتر می‌رسد.

به میوهٔ نرسیده خرما، «خارَک» یا «خرک» یا کنگ (و در زبان عربی، «حبابوک») گفته می‌شود. رطب مرحله قبل از رسیدگی کامل خرماست که رطوبت بیشتر و قند کمتری نسبت به خرمای کاملاً رسیده دارد.

میوه خرما جزو میوه‌های سته می‌باشد یعنی تمام قسمت بریکاری آن گوشتی و محتوی مواد غذایی است. خرما از دورانِ باستان در رژیم غذایی انسان وجود داشته است و یکی از قدیمی‌ترین میوه‌های کشت شده توسط انسان بوده است.

ریشه واژه

واژه خرما ریشه و بنیاد فارسی داشته و از زبان فارسی به زبانهای هندی، اردو، ترکی، اندونزیایی و مالزیایی به سوی شرقی و یونانی به سوی غربی وارد شده است.

ترکیبات شیمیایی خرما

خرما دارای ۲۵ درصد ساکاروز، ۵۰درصد [گلوکز]، و مواد آلبومینوئیدی، پکتین و آب می‌باشد. به‌علاوه دارای ویتامین‌های مختلف مانند ویتامین A،B،C،E و مقداری املاح معدنی می‌باشد.

تاریخچه کاشت

درخت خرما در نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری، از جمله ایران پرورش می‌یابد. با اینکه خاستگاه آن را میانرودان، عربستان و شمال آفریقا ذکر می‌کنند ولی بررسی‌های علمی، آن را به گونه‌ای به نام علمی P.H. Sivestris که در هندوستان می‌روید نسبت می‌دهند. باستانشناسان احداث نخلستان‌ها را به پنج هزار سال پیش نسبت داده‌اند زیرا نامی از آن بر لوحه‌های گلی ۵۰ سده پیش یافته‌اند.

در ایران نخل و خرما از دوران باستان و پیش از هخامنشی کشت می‌شده. در ادبیات ساسانی از جمله در کتاب بندهشن از نخل یاد شده‌است. منابع چینی از ایران (در زبان ایشان بوسی، تلفظ چینی پارسی) به عنوان سرزمین نخل خرما که در نزدشان به نام عناب پارسی و عناب هزارساله مشهور بوده، یاد کرده‌اند. در پایان سده نهم میلادی، نخل خرما را از ایران به چین برده و در آنجا کشت کرده‌اند. در میان کشورهای اروپایی اسپانیا پیشینه بیشتری در کشت خرما دارد.

محصولات

از برگ و شاخه درخت خرما سبد و زیرانداز تهیه می‌کنند. از هسته آن نان و از میوه خرما شراب و عسل. مردم صحرا هسته درخت خرما را آرد کرده و از آن نان می‌پزند یا در این هسته را بو داده و از آن به‌عنوان قهوه استفاده می‌کنند زیرا دم کرده آن بسیار مطبوع است و یا حتی این در را در آب برای چند روز خیس کرده و به‌عنوان غذای مقوی به شترهای خود می‌دهند.

کشورهای تولیدکنندهٔ خرما

400px 2005dattes

صادرات خرما درسال ۲۰۰۵
ده تولیدکنندهٔ برتر خرما در سال ۲۰۰۷ (تن)
23px Flag of Egypt.svg مصر۱٬۳۱۳٬۰۰۰
23px Flag of Iran.svg ایران۱٬۰۰۰٬۰۰۰
23px Flag of Saudi Arabia.svg عربستان سعودی۹۸۲٬۵۴۰
23px Flag of the United Arab Emirates.svg امارات متحده عربی۷۵۵٬۰۰۰
23px Flag of Pakistan.svg پاکستان۵۵۷٬۵۲۰
23px Flag of Algeria.svg الجزایر۵۲۶٬۹۲۰
23px Flag of Iraq.svg عراق۴۴۰٬۰۰۰
23px Flag of Sudan.svg سودان۳۳۲٬۰۰۰
23px Flag of Oman.svg عمان۲۵۵٬۸۷۰
23px Flag of Libya.svg لیبی۱۷۵٬۰۰۰
مجموع تولید در جهان۶٬۹۰۸٬۰۹۰

اصطلاحات نخل و خرما

در مناطق خرماخیز ایران اصطلاحات و واژه‌های فارسی زیادی در ارتباط با نخلکاری رواج دارد که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

  • مچ مُخ، مُغ یا مُه به معنی نخل هم است. نام تنگه و منطقه هرمز هم از اهورامزدا و هرمزد و هورمزد تشکیل شده‌است.
  • فَسیل: ساقه اصلی درخت خرما. در جیرفت به پاجوش نخل گفته می‌شود.
  • تیم: هر چه از فسیل بروید اعم از تنه و پاجوش.
  • تیم فسیل: آنچه در کنار تنه اصلی می‌روید.
  • مُه‌کُشَک یا مخ کش: درختچه‌ای که از تنه فسیل برآید. در بم و نرماشیر به آنها جنگ می‌گویند.
  • اَبار: گردی که از نخل نر ترشح می‌شود. در بم و نرماشیر به آنها بو می‌گویند. در جیرفت و میناب به آن ایوار می‌گویند.
  • گله‌بشکن یا تَرَکی: از آفت‌های نخل.
  • تازوغ: سوسکی از آفت‌های نخل.
  • مُشتاب: اتاقک یا سیلویی برای دانه‌دانه کردن و شیره‌گیری از خرما.
  • پنگ: خوشه
  • تاره: خوشه نخل، زمانی که در غلاف خود قرار دارد و هنوز چوبی نشده است.
  • پریچه یا پیرچه: الیاف اطراف برگ خرما که چسبیده به تنه درخت است. پریچه در بعضی مناطق به‌عنوان اسکاچ نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در استان بوشهر همان «لیف» نامیده می‌شود. در جیرفت به آنها سیس می‌گویند. در بم و نرماشیر به آنها سی سی می‌گویند.
  • پیش: برگ درخت خرما
  • پاگنه: انتهای پیش که متصل به درخت خرما است. در استان بوشهر این بخش «تاپول» نامیده می‌شود. در جیرفت به آنها تَگ می‌گویند. در بم و نرماشیر به آنها لتی می‌گویند.
  • دُم باز: خرمایی که نیمی از آن رسیده و حالت رطبی داشته و نیمهٔ بالایی به حالت خارک یا نارس باشد.

خرما در ایران

خرما

خرما

خرمای پیارم

مصرف سرانه خرما در ایران ۷ کیلوگرم است که میانگینی از مصرف سرانه ۲۵ کیلوگرمی استان‌های جنوبی و ۱ کیلوگرمی سایر استان‌ها می‌باشد. در ایران به طور سالانه، ۱ میلیون تن خرما تولید می‌شود که عمده مصرف داخلی آن در ماه رمضان صورت می‌گیرد. از میان محصول خرمای هر سال ایران، ۱۰ درصد برای صادرات به کشورهای دیگر اختصاص می‌یابد، ۵۰ درصد به مصرف داخلی می‌رسد و ۴۰ درصد هم در مراحل مختلف برداشت محصول، ضایع‌شده و از بین می‌روند.

ارقام خرمای ایران

ارقام بومی خرما در بلوچستان ایران:خرمای مضافتی (مرغوب‌ترین رطب جهان)، ربّی، شَکَری، حلیله، آبروگن، کَلَگی، چربان، حاشه‌ای، جوانداک، اشکنجک، پُپو، دِسکی، وردیوار، بَرنی، کلوت، مُلسی، کروچ،

  • ارقام بومی خرمای بوشهر: قسب، کبکاب، صمرون، شکر، سیسی، حلَو، سروری، زندنی، خشن خار، استک سرخو، مرسو، خاصویی، جمادی، بیرمی، تی رس، شهابی، لش، کندی، خنیزی، سمیلی، خضروی، گنتار، بریمی، شیخ عالی، زامردو، ده دارب، اهرمی، خاویزی، خاور، مکتی، شاخونی، مصلی، جوزی، غصاب و ردستی
  • ارقام خرمای هرمزگان: خرمای پیارم، مرداسنگ، هلیلی، مضافتی، خاصویی، خنیزی، شاهانی، کریته، زرک و کلک سرخ.
  • ارقام بومی خرما در جیرفت:

خرمای مضافتی (مرغوب‌ترین رطب جهان)، عالی مِهتِری، شِکَری (این دو از زودرس‌ترین گونه‌های خرما هستند که بیشتر مصرف محلی دارند)، کلوته (کلیته)، مرداسنگ (تنها خرمای طبع سرد دنیا)، هلیلی، خَنیزی، رُوغنی، شاهانی، زاهدی، خضراوی، رَبی، نگار (میوه‌هایی بسیار کشیده دارد)، گاردیال، قربانی، آجیلی

  • ارقام بومی خرما در غرب خوزستان:

لیلوئی، برحی، زاهدی، دیری، اشکر و بریم، حلاوی، بلیانی، سویدانی، هداک، شکر، بنت السب، دگل زرد، خضراوی، استعمران، بوبکی، چبچاب، مشتوم، جهرمی، عموبحری، دگل سرخ، فرسی، هدل، خصاب، حمراوی، حساوی، اسحاق، جوزی و گنتار

  • ارقام بومی خرما در بم و نرماشیر:

مضافتی، کروت، قندشکن (سنگ‌شکن)، ربی، خریک، هلیله‌ای

منبع: ویکی پدیا

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AE%D8%B1%D9%85%D8%A7

خرما

خاصیت دارویی خرما

خاصیت دارویی خرما

خرما Date

نام علمی Phoenix dactylitera

کلیات گیاه شناسی

درخت خرما خواص بی شماری دارد و می توان گفت از تمام قسمت های این درخت می توان استفاده کرد و یک ضرب المثل عربی می گوید که خواص این درخت  به اندازه روزهای سال است . از برگ و شاخه این درخت سبد و فرش ، از هسته آن نان و از میوه خرما عسل تهیه می کنند . همان طور که می دانیم خرما تنها میوه ای است که در صحرا وجود دارد و طبیعت این درخت را به مردم صحرا نسبت داده اند که تمام احتیاجات خود را از آن رفع کنند . مردم صحرا هسته درخت خرما را پودر کرده و از آن نان می پزند . یا پودر این هسته را بو داده و از آن به عنوان قهوه استفاده می کنند ، زیرا دم کرده آن بسیار مطبوع است و یا حتی این پودر را در آب برای چند روز خیس کرده و به عنوان غذای مقوی به شتر های خود می دهند و معتقدند که این غذا از گندم و جو مقوی تر است . اعراب از قدیم اعتقاد داشتند که خرما انرژی خورشید را گرفته و درخود ذخیره می کند و این انرژی با خوردن آن به بدن منتقل می شود . نخل در آغاز درون غلافی پنهان است و سپس غلاف را می شکافد و خوشه ی نخل به طرز جالبی بیرون می ریزد که زیبایی خیره کننده ای دارد . این غلاف دارای عصاره و اسانس مخصوصی می باشد که جنبه غذایی و دارویی دارد . به هر حال این غلاف همچون رحم مادر ، فرزندان نخل را تا مدتی در خود پرورش می دهد و از آفات حفظ می کند و هنگامی که نخل توانست راه خود را در برابر هوا و نور آفتاب ادامه دهد از غلاف جدا و کنار می رود